Werkwijze · 1
Fysio- & haptotherapie
Het lichaam als ingang tot wat je voelt, wat je wilt en waar je grenzen liggen. Niet via het hoofd, maar via directe lichamelijke gewaarwording.
Mijn visie begon met een burnout
Ik was 22 jaar en vers afgestudeerd fysiotherapeut. Vol energie, vol ambitie. Ik vond mijn werk oprecht mooi, het contact met mensen, het begeleiden naar herstel, het zien dat iemand er weer bovenop komt.
Maar rond mijn 25ste liep ik vast. Een burnout.
Niet omdat het werk te zwaar was. Maar omdat ik iets deed wat ik toen nog niet kon zien: ik nam de verantwoordelijkheid voor het herstel van de ander volledig op mij. Veel aanvoelen bij een ander is een van mijn grootste kwaliteiten. Maar ik was enkel geschoold om het fysieke lichaam te begeleiden en daarmee miste ik een groot deel van wat er werkelijk speelde. Tegelijkertijd had ik op die leeftijd nog weinig zicht op hoe mijn eigen patronen het contact met de ander beïnvloedden.
Die levenservaring zette alles in beweging.
De ontdekking van haptotherapie
Vanuit die periode raakte ik in contact met haptotherapie, eerst als cliënt. Wat ik daar ervoer raakte me diep genoeg om er volledig in te duiken. Ik volgde de vierjarige post-HBO opleiding tot haptotherapeut aan de Academie voor Haptonomie in Doorn.
Haptonomie is de leer van het menselijk gevoel en aanraken, ontwikkeld door Frans Veldman. Centraal staat dat aanraking een essentiële vorm van menselijk contact is en dat we via het lichaam toegang hebben tot wat we voelen, wat we willen en waar onze grenzen liggen.
In de haptotherapie werk je met bevestigende aanraking en begeleide oefeningen om (weer) in contact te komen met je lichamelijke gevoelens en emoties. Het brengt verstand en gevoel in balans na periodes van stress, burnout, onzekerheid of vastlopen in patronen die je niet meer dienen.
Wat haptonomie mij bracht
De haptonomie heeft mijn werk fundamenteel veranderd. Niet alleen wat betreft de tools die ik inzet, maar in hoe ik naar mensen kijk. De mensvisie van de haptonomie gaf me helderheid over wat werkelijk belangrijk is. In het contact met anderen én in mijn eigen leven.
Ik opende mijn eigen praktijk en richtte die in op een manier die paste bij wat er toen nodig was met een gezin met jonge kinderen, bewuste keuzes over tijd, energie en plezier.
Toen de kinderen groter werden en er meer ruimte ontstond, opende ik een nieuwe praktijk. Eén waar ik steeds verder mijn eigen visie kon uitdragen. In wisselende vormen: korte individuele sessies, langere trajecten, groepen, gespecialiseerde GGZ-begeleiding. Maar altijd vanuit hetzelfde uitgangspunt:
Het vermogen van het lichaam de ruimte bieden om voor je te werken. Zodat je met vertrouwen in je lichaam jezelf kunt zijn.
En toch miste er nog iets
Hoe waardevol deze jaren ook waren, ik bleef gefascineerd in de herstelprocessen waar mensen vastliepen of dat het niet wilde stromen. Niet omdat ze niet genoeg voelden of begrepen. Maar omdat er lagen waren die we onvoldoende konden beïnvloeden.
Dat bracht me verder.
Verder lezen
Mijn werkwijze ontwikkelde zich verder via bokstherapie en systemisch werk. Beide vormen samen met haptotherapie het complete plaatje waar ik vandaag mee werk.