VISIE
BLIJVENDE VERANDERING VRAAGT MEER DAN METHODIEKHET BEGON MET HET LICHAAM
Blijvende verandering vraagt meer dan methodiek. Dat is de overtuiging waar alles wat ik doe op is gebouwd. Niet als theorie, maar als iets wat ik door jaren van werken, leren, ervaren en vanuit wetenschappelijke onderbouwing steeds scherper heb zien worden.
Mijn startpunt was altijd al het lichaam. Als fysiotherapeut leerde ik hoe het lichaam functioneert, hoe het herstelt en wat er nodig is om fysiek gezond te zijn. Maar ik merkte al snel dat de fysieke laag alleen niet het hele verhaal vertelt.
Iemand kan lichamelijk herstellen van eerdere symptomen en toch blijven vastlopen.
Dat bracht me naar de haptonomie, waar het lichaam niet alleen als fysiek instrument wordt gezien maar als drager van gevoel en ervaring.
Als haptotherapeut leerde ik dat het vermogen om emoties en gevoelens te ervaren en er mee om te gaan een wezenlijk onderdeel is van herstel en verandering. Vanuit de haptonomie heb ik het gegeven aangenomen dat het lichaam de drager is van de ziel.
En toch bleek na een aantal jaar gewerkt te hebben als haptotherapeut in verschillende settings voor mij niet het complete plaatje te dekken. Er miste nog steeds een puzzelstukje om herstelprocessen optimaal te kunnen begeleiden.
DE ONTBREKENDE SCHAKEL
Want hoe kan iemand alles begrijpen, alles hebben gevoeld en toch steeds terugvallen in hetzelfde patroon?
De ontbrekende schakel zat in de connectie met het brein en het zenuwstelsel en de invloed die iemand daar zelf op kan hebben in het dagelijksleven.
Via (kick)bokstherapie ontdekte ik een manier van werken die verder gaat dan inzicht, bewegen en emotieverwerking. Door de combinatie van beweging naar buiten vanuit het eigen lichaam en bewustzijn met elkaar te verbinden is het mogelijk om gericht vanuit eigen regie verandering in te zetten. De neurale paden in het brein en afstemming afgerichte begeleiding wordt het zenuwstelsel direct beïnvloed. Niet van buitenaf opgelegd, maar van binnenuit geactiveerd.
Het gevolg? Eigen regie. Een dieper gevoel van kunnen vertrouwen op jezelf. En het vermogen om zelfstandig de weg naar verandering in te zetten, zonder telkens afhankelijk te zijn van hulp van buitenaf. Diepgewortelde trauma’s en ervaringen kunnen vanuit eigen draagkracht en veiligheid verwerkt worden.
Bokstherapie veranderde ook de samenwerking met mijn cliënten fundamenteel. Niet ik die werk áán iemand, maar een gelijkwaardige samenwerking mét iemand. Allebei op eigen pootjes. Dat maakt het proces niet alleen effectiever, het maakt het ook veel duurzamer.
WAT HET LICHAAM ONTHOUDT
Het systemisch werk voegde de laatste essentiële laag toe aan mijn manier van kijken.
We weten vaak wel waar we vandaan komen. Wat we hebben meegemaakt. Welke patronen er in onze familie of geschiedenis zitten en dat dit nog mee kan resoneren in het nu. Maar helderheid hebben wat het lichaam daarvan heeft onthouden en hoe dat vandaag toch nog doorwerkt ondanks de kennis die je al hebt, dat is een ander verhaal.
Er kan een onderstroom aanwezig zijn die ervoor zorgt dat je harder moet werken om te kunnen zijn waar je naar verlangt. Niet omdat je tekortschiet, maar omdat er op een dieper niveau iets niet lekker stroomt. Dat is niet direct zichtbaar, maar je voelt het wel. In de vorm van vermoeidheid, onrust, een algeheel gevoel dat het leven meer kost dan het oplevert ook als je een soort van balans gevonden hebt.
Het kan zijn dat hoe je ook je best doet goed voor jezelf te zorgen er toch een energielek zit, omdat je niet ten volste in je eigen leven staat vanuit systemisch perspectief.
Door ook deze onderstroom te kunnen verhelderen en concretiseren naar alledag, voelt mijn toolbox compleet. Nu kan ik op alle lagen mijn clienten begeleiden naar wat zij nodig hebben om hun lichaam voor zich te kunnen laten werken. Voorwaardescheppen waardoor alle seinen tegelijkertijd op groen worden gezet, waardoor ook bij meervoudige problematieken eindelijk blijvende verbetering kan plaatvinden.