Het lichaam als drager van de ziel

Tijdens mijn opleiding tot haptotherapeut leerde ik dat het lichaam de drager is van de ziel.

Een prachtig gegeven. En tegelijkertijd iets waar ik lang niet volledig greep op had. Zeker niet in de context van herstelprocessen. Want wat betekent dat concreet? Wat doet het met iemand als die verbinding er niet is? En hoe herstel je iets wat zo diep ligt?

Gaandeweg zag ik het steeds duidelijker. De impact van vroege ervaringen op wie iemand is geworden en waar diegene last van heeft. Het verlies van eigenheid. Het gevoel van goed genoeg zijn mogen ervaren simpelweg omdat je bestaat. De uitwerking van zingeving op energie en levenslust.

En hoe dat alles zich opslaat in het lichaam, lang nadat de bewuste herinnering is vervaagd. Of zelfs heeft plaatsgevonden in generaties ver voor jouw bestaan. Waardoor jij wordt afgeremd jouw leven te leven in het nu.

Via scholing in systemisch werk en familieopstellingen heb ik toegang gekregen tot deze laag. Een waardevolle, diepe bron van energie en bezieling.

Waarom weten niet genoeg is

Je weet dat je vroeger bijvoorbeeld een bemiddelende rol had tussen je ouders. Je begrijpt de verbanden. Je hebt erover gepraat, over nagedacht, misschien verdrietig en/of boos over gevoeld.

En toch, als je met collega's bent staan je voelsprieten nog steeds aan. Na een werkdag voel je je nog steeds leeg. Je snapt het allemaal, maar de vrijheid in je lichaam om te kunnen zijn zonder dat het je energie kost blijkt nog steeds niet gerealiseerd.

Dat is niet omdat je het verkeerd aanpakt. Het is omdat begrijpen en ervaren twee verschillende lagen zijn.

Je systeem van herkomst, je familie, je vroege omgeving, de patronen die daarin zijn ontstaan. Het heeft sporen achtergelaten die verder gaan dan het verstand kan bereiken. Die sporen leven in het lichaam. En zolang ze daar onbewerkt liggen, blijft er een onderstroom die energie kost.

Leven zonder dat je het draagt voor een ander. Zijn zonder constant te doen. Bewegen vanuit vertrouwen in plaats van wilskracht.

Wat systemisch werk doet

Systemisch werk maakt het mogelijk om op die diepere laag te werken. Niet door opnieuw te analyseren wat er is gebeurd, maar door het lichaam de kans te geven los te laten wat niet van jou is.

Als ook deze zielslaag wordt aangesproken, wordt het lichaam steeds vrijer om voor je te werken. De sturing vanuit wilskracht kan worden losgelaten. Groeien en bewegen vanuit vertrouwen krijgt ruimte.

Het is de laag die alles wat ik doe compleet maakt en raakt waar het leven echt om gaat.

Hoe ik systemisch werk inzet

Systemisch werk is verweven in al mijn trajecten. Het is geen losstaand onderdeel, maar een manier van kijken en werken die door alles heen loopt. Wat er speelt, waar het vandaan komt en wat het lichaam nodig heeft om vrijer te worden.

Daarnaast organiseer ik een aantal keer per jaar een grote familieopstelling met meerdere deelnemers. Een krachtige en bijzondere werkvorm waarbij het systemische veld zichtbaar en voelbaar wordt. Zo'n ervaring helpt je meer gegrond en lichter te leven. Ongeacht of de opstelling over jouw vraagstuk gaat of dat je deelneemt als representant.